Inflatiekoorts

Afgelopen zaterdag schreef ik:

Alle "stimulering" van takken van bedrijvigheid wordt in het buitenland gevoeld als een soort strafmaatregel die niet zelden soortgelijke maatregelen van de kant van de getroffen landen uitlokken.

We hebben een eersteklas voorbeeld hiervan in het beleid van de Federal Reserve om zoveel mogelijk inflatie te veroorzaken. De Fed volgt dit beleid omdat in afwezigheid ervan de VS al lang de interest en aflossing op de kolossale nationale schuld niet meer zou kunnen voldoen. Maar de ondermijning van de dollar heeft als direct gevolg dat nu overal ter wereld landen de waarde van hun eigen munt gaan willen drukken door eigen versies van "quantitative easing" (lees: geld bijdrukken). Vooral om de eigen export te steunen. Een wereldwijde race to the bottom met  torenhoge goud- en goederenprijzen is het gevolg.
Dezer dagen lijkt het er of aan dit scenario een voorlopig eind is gekomen, gezien dat de  goudprijs  in twee dagen met $100 is gedaald. Maar dit is de schijn van de korte termijn. De problemen rond de euro/schuldencrisis in Europa doet investeerders vaak richting de vertrouwde dollar vluchten, waarbij ze uit het oog verliezen dat die er slechter aan toe is dan de euro.
Op het moment dat niemand de VS meer geld wil lenen omdat men tot de conclusie komt dat de VS niet langer in staat of bereid is de schuld af te betalen valt de dollar als een baksteen.

V. Ballegooije spreekt

Gisteren heb ik onder de naam v. Ballegooije een commentaartje gepost op een artikel over libertaire presidentskandidaat Ron Paul op De Vrijspreker. Naar aanleiding daarvan de volgende overdenkingen.

De kwestie is: Heeft de VS het islamterrorisme aan het eigen gedrag in de wereld te wijten?
Het antwoord is natuurlijk nee; De Islam lijdt onder fanatisme en fascistoïde neigingen, voortkomend uit de prediking en openbaringen van de Profeet der Islam zelf. (Zie Robert The Truth about Muhammad Spencer, bekend van Jihad Watch en Hot Air.)
Maar dat neemt niet weg dat de Amerikanen niet beter of anders zouden moeten handelen wanneer zij hun buitenlandse politiek vorm geven. Daarbij is het handig een antwoord te geven op de vraag waarom vrijheidsgezinde ideeën –waarvan Amerika altijd nog het bolwerk is- zo onpopulair lijken te zijn geworden.
Sinds WO II staan Amerikaanse soldaten in Korea en Europa (in Duitsland). Ze bleven daar om de dreiging van de Sovjet-Unie te weerstaan. Maar wat zijn de gevolgen van een dergelijk lang verblijf? Als een Amerikaans president ruzie zoekt/krijgt met Noord-Korea reageren in Zuid-Korea veel mensen met woede jegens de VS… met termen als neo-kolonialisme, imperialisme, en dergelijke, en in internationale organisaties neemt Zuid-Korea al jaren een neutrale houding t.o. het Noorden in. In Europa verzetten de regeringen en “links” zich in de 80er jaren hevig tegen rakettenbesluiten en tegen Reagan’s politiek van roll back van het communisme. Blijkbaar werkt appeasement verslavend. Dat merken we in deze tijden immers ook. In VN en aanverwante organisaties wordt de VS juist door Europese bureaucraten steeds verder in een hoek gedrongen en ingesnoerd met internationale verdragen en wetten en regels. (Wereldbank!)
Het probleem is dat er een wederzijdse afhankelijkheidsrelatie is ontstaan. De VS stelt zich voor dat ze the right thing doen en bovendien een voorwaartse defensie hebben, maar het zo beschermde land of continent verliest van lieverlede het vermogen én de wil zichzelf te verdedigen. Bovendien probeert de cliënt de beschermer te manipuleren op een manier die verrassend veel lijkt op die van stoute kindertjes tegenover hun ouders. Kleine kleuters weten immers precies hoe ze aandacht of snoep van hun naieve ouders los kunnen krijgen.
Deze relatie is ongezond voor beide zijden. De VS wordt overladen met crises en de Amerikaanse belastingbetaler draait overal voor op. In de cliëntstaten ontstaat een sfeer van cynisch en ondankbaar egoïsme. Wanneer in een dergelijke situatie Pat Buchanan of Ron Paul pleiten voor een meer isolationistische houding van de VS, kan ik daar veel begrip voor opbrengen.
Buchanan is ervoor de NAVO aan Europa over te doen en er dus uit te stappen. Dat zou het einde zijn van de Amerikaanse veiligheidsgarantie t.a.v. Europa. “Of Putin ruzie heeft met Letland of Oekraïne of Georgië zou voor de VS niet interessant moeten zijn.” Het zou interessant zijn te zien hoe onze grijsgepakte Eurocraten van politici dát aan zouden pakken. Waarschijnlijk zou er dolle paniek uitbreken.
In het beleid van Bush is niets te vinden dat erop wijst dat hij iets van plan is dat daar ook maar in de verte op lijkt. Integendeel. Maar Buchanan en Paul moeten zich er naar mijn mening niet toe laten verleiden Bush de aanslagen van 11 september in de schoenen te schuiven. Dat is waanzin.

Aanvulling (5:13 PM):
Ik bedoel maar…Het is maar een kleine stap van gezond libertair wantrouwen tegen overheidsmaatregelen die onze vrijheid inperken en tegen self serving politici en bureaucraten naar consprirationele wanen en gekte. Pas op dat je aan de goede kant van de scheidslijn blijft, anders kom je terecht bij de zielige Truthers. Daar wil je niet bij zijn. Daar stijgt de onmiskenbare stank van antisemitisme uit op.

Nieuwe tirannie II

Het vonnis tegen 'Scooter' Libby in de VS betekent dat nu ook het gerechtelijk systeem sterk gepolitizeerd is. Na de onderwijssector, -hoger en lager onderwijs-, de journalistiek (de MSM) en het grootste deel van de overheidsbureaucratieen in Amerika, zijn de courts nu ook wapens geworden in de handen van links-radicalen en is het niet te verwachten dat iemand die niet links is (Republikein) en enige prominentie heeft nog een eerlijk proces kan krijgen.
Het was een proces tegen de Bush-administratie en speciaal tegen Cheney, die waarschijnlijk het volgende doelwit is. Het hele Plame-schandaal was vanaf het eerste begin een storm in een glas water, en eerder een manier om de Bush-adm. onder druk te zetten. Er is geen misdaad of overtreding, en toch een vonnis. Het is politiek, zoals alles politiek is -of wordt- als Democraten er om politieke redenen gebruik van maken.
Zo zijn dus hele sectoren van het Amerikaanse openbare leven in handen van mensen die geen enkele aanvechting hebben de verschillende structuren te laten werken zoals bedoeld, maar in wiens handen elke instelling (proces, school, overheidsagentschap) een politiek wapen wordt waarmee conservatieven getreiterd, burgers van hun belasinggeld beroofd en het Christendom uit het openbare leven wordt geweerd.
Hiertegen zal iets ondernomen moeten worden. Een volgende president moet dan niet alleen de oorlog tegen terreur en islamisme voeren, maar ook de bureaucratieen hervormen, iets waar elke regering tot nu toe niets aan gedaan of de tanden op stuk gebroken heeft. Vooruitzichten voor het overleven van de vrijheid in het Westen: somber.

Ann Coulter

Op de conseratieve conferentie CPAC maakte Ann Coulter een grapje waarbij ze democratische presidentskandidaat John Edwards -zo leek het oppervlakkig- uitmaakte voor "faggot". Dat was niet echt zo. Haar grap ging over de sfeer in de VS waarbij mensen naar een rehabiliteitscursus of sensitivitytraining worden gestuurd omdat ze zekere verboden woorden gebruiken: word totalitarianism.
Dat Edwards' campagneleider ogenblikkelijk politieke munt uit het 'incident' probeerde te slaan is nog tot daar aan toe. Verontrustender is dat verscheidene conservatieve presidentskandidaten, maar ook bloggers, e.d. ogenblikkelijk afstand namen van haar uitlatingen. Rechts denkt het zich niet te kunnen veroorloven dat iemand uit eigen kring racistische of homofobe uitlatingen doet, of liever, lijkt te doen. Daarmee accepteren ze precies het word totalitarianism dat Ann aan de kaak wilde stellen. Politiek correct taalgebruik is als een alternatieve, totalitaire, hogere grondwet die links-radicalen door middel van hun controle over universiteiten en media aan allen opdringen. Ze lappen de vrijheid van meningsuiting daarmee aan hun laars. Rechts heeft moedige, intelligente mensen als Coulter nodig, kan niet zonder ze. Voor mij is en blijft ze de beste commentator van Amerika, die als geen ander de sluipende rood-fascistische revolutie aan de oppervlakte brengt. Lees haar boeken! En lees ook haar column elke donderdag in Human Events Magazine.