Omnipotent Government

Het Amerika van Obama is in snel tempo bezig af te glijden naar een totalitaire staat.

Peter Schiff had woensdag 7 december de gepensioneerde chemieprofessor Julian Heicklen in zijn radioprogramma  die mocht vertellen over zijn arrestatie wegens jury tampering. Hij had in New York folders uitgedeeld waarin hij mensen die misschien jurydienst moesten doen erop wees dat zij het recht hadden een wet ongeldig te verklaren (voor het onderhavige geval, niet permanent) als zij die wet onrechtvaardig vonden. Dit recht heet jury nullification, en het is een van die rechten die bedoeld zijn om de macht van de regering te beperken. 

Je kunt dus nu gearresteerd worden wanneer je mensen (die misschien helemaal niet in een jury terecht komen, maar gewoon medeburgers zijn) op hun rechten wijst. Dit incident toont aan dat de socialistische  regering niet wil dat burgers zich van hun door de Constitutie gegarandeerde rechten bewust zijn of worden.

Dit geval is slechts een van vele. Peter Schiff doet wat hij kan om reclame te maken voor libertaire waarden en voor vrijheid in het algemeen, maar het is een ongelijke strijd. Dit blog is niet optimistisch over vooruitzichten voor individuele vrijheid in Amerika of trouwens in de EUSSR.
De klassieke periode van laissez-fairekapitalisme, dus van maximale individuele vrijheid en internationale vrede, was de 19de eeuw. De hele 20ste eeuw wordt in het Westen gekenmerkt door de toenemende macht van de overheid ten opzichte van het individu. Het hoopvolle idee dat de 21ste de eeuw zou worden van een terugkeer naar de vrijheid raakt steeds meer op de achtergrond. Doordat de staat inmiddels niet alleen hele sectoren van de formele economie controleert (waaronder de klassieke productiefactoren land, arbeid en kapitaal, zodat de Maxisten uit de dertiger jaren tevreden zouden zijn)  maar ook door beheersing van onderwijs en informatievoorziening (regulering van het internet is slechts een kwestie van tijd) streeft naar totale controle over de geesten en zelfs het geheugen van de onderdanen, zal de individuele vrijheid, juist in de occident waar dit begrip werd uitgevonden, binnenkort nul zijn.

Nekschot

De perikelen rond Gregorius Nekschot geven bevestiging aan wat ik hier de laatste tijd heb beweerd. De overheid, het rechtssysteem en de bureaucratie vormen een monoliet die niet in dienst van de burgers staat , maar een uitgroeisel is van de politieke partijen. De monoliet gaat ertoe over individuen die haar in de weg staan, dan wel die de burgers dreigen te doen ontwaken door de muur van overheidspropaganda te doorbreken, te verpletteren.

Toevoeging 1/6: De affaire Nekschot laat iets zien van “het verraad van de elites”. De Westerse elites plegen verraad aan hun eigen Westerse tradities en normen. Zij hebben een stilzwijgend verbond met de moslims gesloten om de eigen bevolking, die zij intellectueel en moreel inferieur aan zichzelf achten, buiten alle besluitvorming te houden en daartoe met leugenachtige propaganda te bestoken. Die propaganda werkt alleen als het doelwit geen andere bronnen van informatie kan aanboren. Dus is internet een groot probleem en een bedreiging voor ze.

Omnipotent government

Na de grote periode van liberalisering en bevrijding die begon met Reagan en Thatcher in de 80-er jaren, en die Newt Gingrich in de 90-er voortzette, is het Westen nu definitief beland in een tijd van hernieuwd socialisme en overheidsinterventionisme, zo lijkt het. Klimaat, hoge prijzen en economische instabiliteit, oorlog, alles is voor de dienaren van Marx ruim voldoende aanleiding om een nieuwe poging te doen de individuele vrijheid ondergeschikt te maken aan hun regeldrift. Bij het regeren op de vierkante millimeter bekommeren ze zich niet om de inzichten die in de naoorlogse periode op sociaaleconomisch gebied zijn gewonnen. Het is of Milton Friedman en Friedrich Hayek nooit een pen op papier hebben gezet en ze doen alsof “de markt” een vies woord is. Niet alleen dat, de interventies die er nog zijn – en dat zijn er echt heel wat – veroorzaken nog altijd verstoringen in de markt die dan, in plaats van aanleiding te zijn de markt haar heilzaam werk te laten doen, weer de rechtvaardiging vormen voor nieuwe interventies, precies zoals Von Mises dat analyseerde.

Trouwens, in die 80-er en 90-er jaren zijn de macht en invloed van de oude partijelite op de staat natuurlijk nooit weg geweest. Ook de “liberale” VVD, die zo de drijvende kracht achter de deregulering was, denkt er niet aan de politieke macht ooit écht aan de burgers te laten. Was de hervorming van de volksgezondheid onder het vorige kabinet nu een liberalisering, of juist niet? In ieder geval was Hoogervorst in de positie de ziektekostenverzekeraars te dwingen alle ziekenfondsverzekerden zonder meer te accepteren. En niemand protesteerde. Hoe vrij is een bedrijfstak waar zoiets kan? En hoe vrij is een maatschappij waar dat zonder één kik wordt aanvaard? Niet dus. De economie is niet vrij en wij zijn niet vrij. De overheid had en heeft een volstrekt willekeurige bevelsmacht over ons. De elite wordt uitsluitend door partijbelangen in beweging gebracht. Dit geldt voor de hele wereld. De elites zijn druk bezig de globalisering onder controle te brengen. Hún controle. In Manilla en andere plaatsen in de Derde Wereld lijden mensen nu honger omdat de voedselprijzen de pan uit rijzen. Dit is het gevolg van de subsidies die de VS aan de verbouw van biobrandstofgewassen geven. De belangen van de milieulobby gaan blijkbaar boven de normale werking van de wereldmarkt, die immers snel – indien vrijgelaten – aan de toegenomen vraag zou voldoen. Dat de vrijheid van wereldmarkten geen politiek spelletje is, maar essentieel om ook, of júist, arme mensen van alle benodigdheden van het leven te voorzien, blijkt hier zonneklaar. Maar natuurlijk zult u deze conclusie niet in de krant lezen of in de praatprogramma’s aan de orde gesteld zien. Integendeel, precies die dreigende voedseltekorten zijn de rechtvaardiging om de “markt” opnieuw aan te vallen.

Het economische welzijn van de armen in de wereld wordt gewetenloos ondergeschikt gemaakt aan linkse politieke belangen.