Nieuw EU verdrag

Peter Schiff had het in zijn radioshow van vrijdag 8 december over het nieuwe voorgenomen EU verdrag.
Men wil, zei hij, meer uniformiteit in arbeidswetgeving, bedrijfsbelastingen en wetgeving rond financiële transacties. Wat betreft het tweede item meende hij dat het een slechte zaak was, omdat dan belastingcompetitie tussen de staten verdwijnt en er - maak ik er van - geen reden meer is de belastingen laag te houden. De voorgenomen uniformiteit in financiële transacties was wat de Britten erbuiten hield.
Hierop vroeg hij zich af hoe gunstig het onder deze omstandigheden voor een land is om lid te zijn van een groepering als de EU.

If you're a fiscally prudent nation (...) you would not want to be a member. If on the other hand you have a lot of debt and you are - you know - extravagant, you might want to be a member, because you could pass the cost of your debt on to Germany and other fiscally more responsible nations. That is exactly the kind of moral hazard that Europe is trying to avoid.

Het lijkt mij echt het moment om als Nederland meer afstand te nemen tot dit project van de euro-elite. Maar dit blijft natuurlijk maar een dagdroom van uw blogger.  Nog voor Merkel is uitgesproken springt ons kabinet al in de houding en handigt weer een flinke brok soevereiniteit in. Wat dat betreft blijkt een CDA/VVD/PVV kabinet niet anders te werken dan een CDA/PvdA/CU kabinet.

Weinig mensen hebben door dat dit afglijden naar een steeds meer gecentraliseerde staat samenhangt met het economisch interventionisme van de staten, of meer precies, met de weigering van de staten om terug te keren naar laissez-faire. De verschillende interventies in de economie begunstigen sommige groepen in de samenleving en benadelen andere, maar bij de benadeelde groepen zitten vaak buitenlandse handelaren of ondernemers. Wie import ontmoedigt door bijvoorbeeld tolmuren en export aanmoedigt benadeelt in een en dezelfde maatregel die bedrijven in het buitenland die naar het eigen land exporteren én de eigen consumenten, die hogere prijzen betalen. Alle "stimulering" van takken van bedrijvigheid wordt in het buitenland gevoeld als een soort strafmaatregel die niet zelden soortgelijke maatregelen van de kant van de getroffen landen uitlokken. Alleen in een toestand van laissez-faire is er geen reden voor de buurlanden om elkaar te wantrouwen. De markt maakt dan uit waar wat geproduceerd wordt en voor welke prijs en niet de regering. Alleen dan hebben alle consumenten in alle landen de beste prijs voor de beste waar. Alleen de markt is waarlijk grenzeloos. 

Ludwig von Mises zei: In de staten van het Westen gingen op het laatst van de 19de eeuw socialistische en interventionistische economische theorieën de boventoon voeren.  De 20ste eeuw werd een eeuw van crisis en oorlog omdat men het liberalisme de rug had toegekeerd.

De juistheid van het inzicht van deze vérziende denker zien wij vandaag weer precies bevestigd in de plannen voor een nieuw EUverdrag.

Nederland en de EU

 In de schuldencrisis hadden de politici de keus uit twee alternatieven. Ze konden a. de overtredende landen failliet laten gaan, geen bail-outs organiseren en de consequenties aanvaarden (Omvallende banken overal), of b. de koers varen die ze nu doen, dwz. de leningen herfinancieren en de schuldenlanden dwingen tot draconische bezuinigingen.
 De eerste koers zou het gunstigst zijn geweest: er gaat een duidelijk signaal naar de banken dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor hun uitleenbeslissingen. Nadeel: banken met een grote last aan foute leningen gaan failliet en mensen en bedrijven zijn hun geld kwijt. Maar de andere koers betekent dat de banken niets hoeven te veranderen aan hun gedrag. Ze worden hoe dan ook gered door de regering. Er ontstaat een moral hazard als banken hun risico kunnen afwentelen op de balastingbetaler.
Nu wil Merkozy een herhaling onmogelijk maken door het vetorecht van de EU lidstaten in te perken. Dit zou onaanvaardbaar moeten zijn voor onze politici, maar die hebben hun goedkeuring al van tevoren gegeven, lijkt het.
 

Derb, Fitna en JP

1.Ik ben al weken bezig John Derbyshire’s enorme voorraad aan eerder op het web of in druk verschenen artikelen door te werken. Ik kan er voorlopig nog geen genoeg van krijgen. Hij heeft ze allemaal op zijn oude site http://www.olimu.com/ staan. Onderwerpen: China – moet dekoloniseren voor het kan democratiseren. Hierbij moet niet op hulp van Chinese intellectuelen worden gerekend. De Chinese jeugd is grondig en effectief geïndoctrineerd. (In dit artikel uit 2000 levert hij een plan van actie om China binnen 10 jaar te democratiseren). Verder: de ernstige dreiging voor de individuele vrijheid van de zijde van de Democraten, zelfs in zijn tweede vaderland Amerika. Dan: boeken – hij leest enorm veel en kan er intelligent en met humor over schrijven. En dan is hij ook nog een liefhebber van wiskunde.

2.Waarom heeft Balkenende de Wilders-film zo hoog opgespeeld? Het was toch niet in zijn belang om als tegenstander van “het gedachtegoed van de heer Wilders” zoveel reclame te maken en bovendien eventuele gewelddadige reacties van moslims van tevoren te rechtvaardigen? Met andere woorden: is B. erg dom en naïef of juist erg sluw en volkomen doortrapt? Ik denk dat we op grond van de beschikbare aanwijzingen tot de laatste optie moeten besluiten. Het doel was blijkbaar een mediastorm van op de persoon van Geert gerichte verontwaardiging en verwijt te creëren, om hem zo onder druk te zetten.
De man doet zich voor als principiële Christen met moreel doorworstelde standpunten, maar in werkelijkheid treedt hij gewetenloos op tegen alles dat zich verzet tegen de Haagse machtsmonoliet.
De pers likt daarbij zijn hielen op een werkelijk stuitende manier. Die laten zich maar al te gretig voor zijn karretje spannen. Vrijdag besteedde Het Journaal het grootste deel van zijn zendtijd aan “de mogelijke gevolgen”. De rest van de praatprogramma’s ging niet anders.

3.De EU heeft zich – na rijp beraad uiteraard – tégen een boycot van de Spelen uitgesproken. Onze eigen door Christelijke principes geleide, moreel hoogstaande Leider zit straks tijdens de openingsceremonie naast de oppermoordenaar van China.